Spektakl improwizowany w przewrotny sposób nawiązuje do obrazuKazimierza Malewicza, który został uznany za pierwsze dzieło nieprzedstawiające „Czarny kwadrat na biały tle”.

Spektakl w swoich  założeniach koncepcyjnych porusza się w czystej formie wizualnej, ruchu z pogranicza teatru fizycznego, kontakt improwizacji, authentic movement oraz improwizacji a także intuicyjnych scorach związanych ze zbiorem skojarzeń dotyczącym tematu pustki i zapełnienia. Dodatkowym partnerem do ruchu jest muzyka występująca na żywo, która uzupełnia a często uwypukla temat, improwizacji i jej wariacje.  Powstające napięcia pomiędzy  elementami dzieła scenicznego tworzą natomiast specyficzny świat, w którym osadzeni są abstrakcyjni bohaterowie bez kontekstu czasu i materii.